Concordance

οἰκτρός

Adjectif · uktros (oïktros)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

οἰκτρός, ά, όν :
I pass.
1 digne de pitié, lamentable, en parl. de pers. Il. 11, 242 ; Soph. O.R. 58 ; en parl. de choses, Eschl. Pr. 238, etc. ; Xén. Cyr. 2, 2, 13, etc. ; neutre plur. adv. οἰκτρά, Od. 4, 719 ; 24, 59, d’une manière lamentable ||
2 en mauv. part : pitoyable, misérable, Aus. Ep. 40 ||
II act. qui se plaint, qui se lamente, plaintif, Od. 11, 421 ; Soph. El. 1066, Aj. 629 ||
Cp. -ότερος, Od. 11, 381 ; Hdt. 7, 46 ; sup. -ότατος, Od. 11, 421 ; Pd. P. 3, 42 ; Eur. Med. 646 ; Dém. 1312, 17 ; v. en outre, οἴκτιστος.
Étym. οἶκτος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

4 occurrences

  1. Jérémie

    LXX · 1
  2. 6:26… σποδῷ πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ κοπετὸν οἰκτρόν ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ᾿ ὑμᾶς

  3. Sagesse

    LXX · 1
  4. 18:10… δ᾿ ἀσύμφωνος ἐχθρῶν ἡ βοή καὶ οἰκτρὰ διεφέρετο φωνὴ θρηνουμένων παίδων

  5. 3 Maccabées

    LXX · 1
  6. 5:24… τὴν πόλιν πλήθη συνήθροιστο πρὸς τὴν οἰκτροτάτην θεωρίαν προσδοκῶντα τὴν πρωίαν μετὰ σπουδῆς

  7. 4 Maccabées

    LXX · 1
  8. 15:18… πρωτοτόκος ἀποπνέων οὐδὲ δεύτερος εἰς σὲ οἰκτρὸν βλέπων ἐν βασάνοις οὐ τρίτος ἀποψύχων