οἶκτος
Nom · uktos (oïktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
οἶκτος, ου
(ὁ)
1 lamentation,
Eschl. Ch.
411, etc. ;
Soph. Aj.
895 ||
2 p.
suite, pitié, compassion, Od.
2, 81 ; 24,
438 ; Eschl. Pr. 239, etc. ; Soph. Aj. 525, etc. ; Eur. Med. 931, etc. ; au plur.
Plat. Rsp.
387d,
etc.
Étym.
onomatopée ; cf. οἴ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Esther
LXX · 1- B:6… ταῖς τῶν ἐχθρῶν μαχαίραις ἄνευ παντὸς οἴκτου καὶ φειδοῦς τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου …
Jérémie
LXX · 2- 9:18ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιων πῶς ἐταλαιπωρήσαμεν κατῃσχύνθημεν …
- 9:19… αὐτοῦ καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμῶν οἶκτον καὶ γυνὴ τὴν πλησίον αὐτῆς θρῆνον
3 Maccabées
LXX · 3- 1:4… Ἀρσινόη ἐπιπορευσαμένη τὰς δυνάμεις παρεκάλει μετὰ οἴκτου καὶ δακρύων τοὺς πλοκάμους λελυμένη βοηθεῖν …
- 5:49… τὸ τέλος τῆς ἀθλιωτάτης προσδοκίας εἰς οἶκτον καὶ γόους τραπέντες κατεφίλουν ἀλλήλους περιπλεκόμενοι …
- 6:22… μετεστράφη τοῦ βασιλέως ἡ ὀργὴ εἰς οἶκτον καὶ δάκρυα ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν αὐτῷ …