παντελῶς
Adverbe · pantélôs (pantélôs)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
παντελῶς, adv.
parfaitement, complètement, entièrement, dev. un
adj. Pol. 14,
8, 13, etc. ; dev. un verbe, Hdt.
4, 95, etc. ;
Eschl. Pr.
440, etc. ;
Soph. O.R.
669 ; Xén.
Cyr. 1, 5, 7,
etc. ; particul. dans
les réponses, παντελῶς γε,
Plat. Rsp.
379b,
etc. très certainement, parfaitement ;
π. μὲν οὖν, Plat. Parm. 155c, m. sign. ||
E Ion. παντελέως,
Hdt. l.c.
Étym.
παντελής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
2 Maccabées
LXX · 5- 3:12… σύμπαντα κόσμον ἱεροῦ σεμνότητι καὶ ἀσυλίᾳ παντελῶς ἀμήχανον εἶναι
- 3:31… ὕψιστον καὶ τὸ ζῆν χαρίσασθαι τῷ παντελῶς ἐν ἐσχάτῃ πνοῇ κειμένῳ
- 7:40καὶ οὗτος οὖν καθαρὸς μετήλλαξεν παντελῶς ἐπὶ τῷ κυρίῳ πεποιθώς
- 11:1μετ᾿ ὀλίγον δὲ παντελῶς χρονίσκον Λυσίας ἐπίτροπος τοῦ βασιλέως καὶ …
- 14:46 παντελῶς ἔξαιμος ἤδη γινόμενος προβαλὼν τὰ ἔντερα …