παροίκησις
Nom · parukisis (paroïkêsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
παροίκησις, εως
(ἡ)
1 voisinage, Thc. 4, 92 ||
2 c. le
suiv. Spt. Gen. 28, 4, etc. ||
3 transmigration des âmes,
Plot. Enn.
1, 367 Creuz.
Étym.
παροικέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Genèse
LXX · 2- 28:4… μετὰ σέ κληρονομῆσαι τὴν γῆν τῆς παροικήσεώς σου ἣν ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ …
- 36:7… καὶ οὐκ ἐδύνατο ἡ γῆ τῆς παροικήσεως αὐτῶν φέρειν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ πλήθους …
Psaumes
LXX · 2- 5:5… θεὸς θέλων ἀνομίαν σὺ εἶ οὐδὲ παροικήσει σοι πονηρευόμενος
- 14:1ψαλμὸς τῷ Δαυιδ κύριε τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου καὶ τίς …
Siracide
LXX · 1- 21:28… ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ ψιθυρίζων καὶ ἐν παροικήσει μισηθήσεται