πολυχρόνιος
Adjectif · polukhronios (polukronios)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πολυ·χρόνιος, ος,
ον :
1 qui vit longtemps,
Arstt. H.A.
9, 7, 9, etc.
||
2 qui se prolonge
longtemps, Arstt. Longæv. 1, 2 ;
Call. L. Pall.
128 ||
3 qui dure depuis
longtemps, Hh. Merc. 125 ; Hdt. 1, 55 ; Xén. Mem. 1, 4, 16 ; Plat.
Tim. 75b ||
Cp. -ώτερος, Hpc. Fract. 758 ; Plat. Phæd. 87c, etc. Sup. -ώτατος, Xén. Mem. 1, 4, 16,
etc. ; Call.
Del. 282.
Étym.
π. χρόνος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Genèse
LXX · 1- 26:8ἐγένετο δὲ πολυχρόνιος ἐκεῖ παρακύψας δὲ Αβιμελεχ ὁ βασιλεὺς …
Job
LXX · 1- 32:9οὐχ οἱ πολυχρόνιοί εἰσιν σοφοί οὐδ᾿ οἱ γέροντες οἴδασιν …
Sagesse
LXX · 2- 2:10… φεισώμεθα χήρας μηδὲ πρεσβύτου ἐντραπῶμεν πολιὰς πολυχρονίους
- 4:8γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται
Lettre de Jérémie
LXX · 1- 1:46… οἱ κατασκευάζοντες αὐτὰ οὐ μὴ γένωνται πολυχρόνιοι πῶς τε δὴ μέλλει τὰ ὑπ᾿ …
4 Maccabées
LXX · 1- 17:12… δοκιμάζουσα τὸ νῖκος ἀφθαρσία ἐν ζωῇ πολυχρονίῳ