πολύπλοκος
Adjectif · poluplokos (poluplokos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πολύ·πλοκος, ος, ον,
aux nombreux replis, enroulé, entortillé, en
parl. du polype, Thgn. 215 ; Eur. Med. 481 ; Plat. Phædr. 230a, etc. ; p. suite :
1 très compliqué,
Xén. Lac.
11, 5 ; Eur.
I.A. 197,
etc. ||
2 rusé, fourbe,
en parl. de pers. Ar. Th. 435 ; de choses,
Ar. Th.
463 ; Luc.
D. mort. 10, 8
||
Cp. -ώτερος, Plat. l. c. ; sup. -ώτατος, Xén. Lac. 11, 5.
Étym.
π. πλέκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Esther
LXX · 1- E:13… Εσθηρ σὺν παντὶ τῷ τούτων ἔθνει πολυπλόκοις μεθόδων παραλογισμοῖς αἰτησάμενος εἰς ἀπώλειαν
Job
LXX · 1- 5:13… σοφοὺς ἐν τῇ φρονήσει βουλὴν δὲ πολυπλόκων ἐξέστησεν
4 Maccabées
LXX · 2- 14:13θεωρεῖτε δὲ πῶς πολύπλοκός ἐστιν ἡ τῆς φιλοτεκνίας στοργὴ ἕλκουσα …
- 15:24… ὁρῶσα ἀπώλειαν καὶ τὴν τῶν στρεβλῶν πολύπλοκον ποικιλίαν ἁπάσας ἡ γενναία μήτηρ ἐξέλυσεν …