ποτός
Adjectif · potos (potos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ποτός, ή, όν :
I adj. qu’on boit, bu, Eur.
Hipp. 516 ;
Thc. 6, 100 ;
joint à ἐδανός,
Eschl. Ag.
1408 ||
II subst. τὸ ποτόν :
1 boisson, en gén. Od. 2, 341 ; Hdt. 2, 121 ; au plur.
Hdt. 5, 54 ;
Xén. An.
2, 3, 27 ; joint
à σίτια, Plat. Prot. 334a, à βρωτά, Eur. Suppl. 1110 ; particul. vin,
Il. 1, 470,
etc. ; Eschl.
Pers. 615,
etc. ||
2 p.
ext. eau potable, Eschl.
Ag. 1157,
etc. ; Soph.
Ph. 21,
etc. ; Thcr.
Idyl. 13,
46.
Étym.
πίνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Lévitique
LXX · 1- 11:34… αὐτὸ ὕδωρ ἀκάθαρτον ἔσται καὶ πᾶν ποτόν ὃ πίνεται ἐν παντὶ ἀγγείῳ ἀκάθαρτον …
Esdras
LXX · 1- 3:7… καὶ τοῖς τέκτοσιν καὶ βρώματα καὶ ποτὰ καὶ ἔλαιον τοῖς Σηδανιν καὶ τοῖς …
Job
LXX · 1- 15:16… καὶ ἀκάθαρτος ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ
Esdras A'
LXX · 1- 5:53… λατόμοις καὶ τέκτοσι καὶ βρωτὰ καὶ ποτὰ καὶ χαρα τοῖς Σιδωνίοις καὶ Τυρίοις …
4 Maccabées
LXX · 2- 3:14… αὐτῆς θαρραλέως ἐκόμισαν τῷ βασιλεῖ τὸ ποτόν
- 3:15… πάνδεινον εἶναι κίνδυνον ψυχῇ λογισθὲν ἰσοδύναμον ποτὸν αἵματι