πρεσβευτής
Nom · présvéftis (présbeutês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πρεσϐευτής, οῦ
(ὁ) rar. au
pl. :
1 envoyé, député,
ambassadeur, Thc. 8,
77 ; And. 28,
36 ||
2 mandataire envoyé au
dehors, Dém. 1121,
1 ||
3 à
Rome, lieutenant du consul ou du
préteur (lat. legatus) Pol. 35, 4, 5 ||
E Plur. πρεσϐευταί,
Thc. 7, 77 ;
on emploie d’ord. πρέσϐεις, pl. de
πρέσϐυς.
Étym.
πρεσϐεύω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
2 Chroniques
LXX · 1- 32:31καὶ οὕτως τοῖς πρεσβευταῖς τῶν ἀρχόντων ἀπὸ Βαβυλῶνος τοῖς ἀποσταλεῖσιν …
1 Maccabées
LXX · 5- 13:21… ἐκ τῆς ἄκρας ἀπέστελλον πρὸς Τρύφωνα πρεσβευτὰς κατασπεύδοντας αὐτὸν τοῦ ἐλθεῖν πρὸς αὐτοὺς …
- 14:21οἱ πρεσβευταὶ οἱ ἀποσταλέντες πρὸς τὸν δῆμον ἡμῶν …
- 14:22… οὕτως Νουμήνιος Ἀντιόχου καὶ Ἀντίπατρος Ἰάσονος πρεσβευταὶ Ιουδαίων ἦλθον πρὸς ἡμᾶς ἀνανεούμενοι τὴν …
- 14:40… καὶ ἀδελφοί καὶ ὅτι ἀπήντησαν τοῖς πρεσβευταῖς Σιμωνος ἐνδόξως
- 15:17οἱ πρεσβευταὶ τῶν Ιουδαίων ἦλθον πρὸς ἡμᾶς φίλοι …