πτερωτός
Adjectif · ptérôtos (ptérôtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πτερωτός, ή,
όν :
1 qui a des plumes,
en parl. d’oiseaux, p.
opp. à τρίχας ἔχειν, Arstt. P.A. 2, 12, etc. ; en parl. de flèches, Eur.
H.f. 571,
etc. ||
2 qui a des ailes, ailé,
en parl. d’oiseaux ou d’insectes,
Eschl. Suppl.
510 ; Eur.
Bacch. 256,
etc. ; Arstt.
H.A. 1, 5, 11,
etc. ; de serpents
fabuleux, Hdt. 2, 75 ; fig. de voitures, Eschl.
Pr. 135,
etc. ; de la
foudre, Soph. O.C. 1460, etc. ; πτ. φθόγγος,
Ar. Av.
1198, bruit d’ailes dans l’air ;
p. anal. garni de franges, Plut. M. 330b ||
E Fém. -ος, Soph. l. c.
Étym.
vb. de πτερόω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Genèse
LXX · 1- 1:21… κατὰ γένη αὐτῶν καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος καὶ εἶδεν ὁ θεὸς …
Deutéronome
LXX · 1- 4:17… ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοίωμα παντὸς ὀρνέου πτερωτοῦ ὃ πέταται ὑπὸ τὸν οὐρανόν
Psaumes
LXX · 2- 77:27… σάρκας καὶ ὡσεὶ ἄμμον θαλασσῶν πετεινὰ πτερωτά
- 148:10… πάντα τὰ κτήνη ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά
Proverbes
LXX · 1- 1:17οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς
Ézéchiel
LXX · 1- 1:7καὶ τὰ σκέλη αὐτῶν ὀρθά καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν καὶ σπινθῆρες ὡς …