σιδήριον
Nom · sidirion (sidêrion)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σιδήριον, ου
(τὸ) [σῐ]
1 morceau de fer,
Plat. Euthyd.
300b ;
Arstt. Cæl.
4, 6, 1 ||
2 instrument de fer,
Hdt. 3, 29 ;
7, 18 ; 9,
37 ; Thc. 4,
4.
Étym.
σίδηρος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 19:5… κόπτοντος τὸ ξύλον καὶ ἐκπεσὸν τὸ σιδήριον ἀπὸ τοῦ ξύλου τύχῃ τοῦ πλησίον …
2 Rois
LXX · 2- 6:5… εἷς καταβάλλων τὴν δοκόν καὶ τὸ σιδήριον ἐξέπεσεν εἰς τὸ ὕδωρ καὶ ἐβόησεν …
- 6:6… καὶ ἔρριψεν ἐκεῖ καὶ ἐπεπόλασεν τὸ σιδήριον
Ecclésiaste
LXX · 1- 10:10ἐὰν ἐκπέσῃ τὸ σιδήριον καὶ αὐτὸς πρόσωπον ἐτάραξεν καὶ δυνάμεις …