σπινθήρ
Nom · spinthir (spintêr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σπινθήρ, ῆρος
(ὁ)
1 étincelle, Ar. Pl. 1053 ; Arstt. Phys. 3, 5, 19,
etc. ; fig.
Ar. Pax
609 ; Pol.
18, 22, 2 ; Anth. 12, 196 ||
2 scintillement d’étoile,
Il. 4, 77
au pl.
Étym.
cf. lat.
scintilla.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Isaïe
LXX · 1- 1:31… στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθῆρες πυρός καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ …
Ézéchiel
LXX · 1- 1:7… καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν καὶ σπινθῆρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός καὶ ἐλαφραὶ αἱ …
Sagesse
LXX · 3- 2:2… ἐν ῥισὶν ἡμῶν καὶ ὁ λόγος σπινθὴρ ἐν κινήσει καρδίας ἡμῶν
- 3:7… καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσιν καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται
- 11:18… λικμωμένους καπνοῦ ἢ δεινοὺς ἀπ᾿ ὀμμάτων σπινθῆρας ἀστράπτοντας
Siracide
LXX · 3- 11:32ἀπὸ σπινθῆρος πυρὸς πληθύνεται ἀνθρακιά καὶ ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς …
- 28:12ἐὰν φυσήσῃς εἰς σπινθῆρα ἐκκαήσεται καὶ ἐὰν πτύσῃς ἐπ᾿ αὐτόν …
- 42:22… τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐπιθυμητὰ καὶ ὡς σπινθῆρός ἐστιν θεωρῆσαι