στένω
Verbe · sténô (sténô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
στένω (seul.
prés. et impf.)
1 intr. gémir, se lamenter, Il. 10, 16 ; 20, 169, etc. ;
Od. 21, 247,
etc. ; en parl. de la
plainte de la tourterelle, Thcr.
Idyl. 7, 141 ;
p. anal. faire un bruit sourd,
en parl. de la mer, Il. 23, 230 ; Eschl. Pr. 432 ; Soph. Aj. 675 ||
2 tr. gémir sur : τινά,
Eschl. Pr.
435 ; Soph.
O.C. 64,
Ph. 338,
etc. ; τινός,
Eur. I.A.
370, etc. ;
ὑπέρ τινος, Eschl. Pr. 66, 68 ; τινί,
Eschl. Pers.
295 ; ἀμφί
τινι, Soph. El. 1180 ; ἐπί τινι, Eur. Hipp. 903, sur qqn
ou sur qqe ch. ; τινά
τινος, Eschl. Pr. 398, sur qqn au sujet
de qqe ch. ||
Moy. m. sign. :
1 intr. Eschl. Sept. 872 ; Eur. Ion 721 ||
2 tr. avec l’acc.
Eur. Bacch.
1371 ||
E Ion. στείνω, impf. poét. στεῖνον,
Orph. Arg.
115. Pass.
prés. στείνομαι, Od. 9, 445 ; 18, 386, au sens moy.
A. Rh. 2, 128 ;
Opp. C.
2, 436 ; impf.
ἐστεινόμην, Il.
14, 34 ; Thcr.
Idyl. 25, 97 ;
Triphiod. 336 ;
au sens moy. Q.
Sm. 5, 651.
Étym. R.
indo-europ. *(s)ten-, gémir ; cf.
στενάζω, στενάχω, στόνος, sscr. stanati, gronder,
tonner, all. stöhnen.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Genèse
LXX · 2- 4:12… προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς
- 4:14… τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ …
Job
LXX · 2- 10:1κάμνων τῇ ψυχῇ μου στένων ἐπαφήσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὰ ῥήματά μου …
- 30:28 στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ ἕστηκα δὲ ἐν …
Proverbes
LXX · 2- 35:28ἐν τόποις ἀσεβῶν στένουσι δίκαιοι ἐν δὲ τῇ ἐκείνων ἀπωλείᾳ …
- 36:2… δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί ἀρχόντων δὲ ἀσεβῶν στένουσιν ἄνδρες