στρουθός
Nom · strouthos (stroutos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
στρουθός, οῦ,
att. στροῦθος,
ου (ὁ, ἡ)
I n.
d’oiseau :
1 moineau, Il. 2, 311, etc. (fém.) ; d’ord. masc. Hdt. 1, 159 ; Ar. Vesp. 207, etc. ||
2 (fém.) autruche, Hdt.
4, 175, 192 ; Xén. An. 1, 5, 2 ; Arstt.
P.A. 4, 14, 1,
etc. ; Luc.
Dips. 6
(masc.) ||
3 στρ.
κατοικάς, Nic. Al. 535, coq, poule
||
II (masc.) cognassier, d’où
coing, Th. H.P.
9, 12, 5.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Lévitique
LXX · 1- 11:16καὶ στρουθὸν καὶ γλαῦκα καὶ λάρον καὶ τὰ …
Deutéronome
LXX · 1- 14:15καὶ στρουθὸν καὶ γλαῦκα καὶ λάρον
Job
LXX · 1- 30:29ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων ἑταῖρος δὲ στρουθῶν
Proverbes
LXX · 1- 33:2ὥσπερ ὄρνεα πέταται καὶ στρουθοί οὕτως ἀρὰ ματαία οὐκ ἐπελεύσεται οὐδενί
Isaïe
LXX · 2- 34:13… καὶ ἔσται ἔπαυλις σειρήνων καὶ αὐλὴ στρουθῶν
- 43:20… θηρία τοῦ ἀγροῦ σειρῆνες καὶ θυγατέρες στρουθῶν ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ …
Jérémie
LXX · 2- 10:22… πόλεις Ιουδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθῶν
- 30:28καὶ ἔσται ἡ αὐλὴ διατριβὴ στρουθῶν καὶ ἄβατος ἕως αἰῶνος οὐ μὴ …