συμπατέω
Verbe · sumpatéô (sumpatéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
συμ·πατέω-ῶ [ᾰ]
1 fouler aux pieds,
Babr. 28, 1 ;
Geop. 8, 23,
1 ; fig. Cléarq. (Ath. 681c) ; au pass. être foulé aux pieds, Eschn. 77, 10 ;
Pol. 1, 34, 7,
etc. ||
2 fouler, pressurer (les
vêtements qu’on lave) Crat. (Com. fr. 2, 212).
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
2 Rois
LXX · 4- 7:17… χειρὶ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς πύλης καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ …
- 7:20καὶ ἐγένετο οὕτως καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ …
- 9:33… τοῖχον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους καὶ συνεπάτησαν αὐτήν
- 14:9… ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ συνεπάτησαν τὸν ακανα
Daniel
LXX · 6- 7:7… καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει καὶ αὐτὸ διάφορον περισσῶς παρὰ πάντα …
- 7:19… καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει
- 7:23… καὶ καταφάγεται πᾶσαν τὴν γῆν καὶ συμπατήσει αὐτὴν καὶ κατακόψει
- 8:7… ἔρριψεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ συνεπάτησεν αὐτόν καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος …
- 8:10… οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἄστρων καὶ συνεπάτησεν αὐτά
- 8:13… καὶ τὸ ἅγιον καὶ ἡ δύναμις συμπατηθήσεται