συνθέλω

Verbe · sunthélô (suntélô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

συν·θέλω, c. συνεθέλω, Soph. O.C. 1344 ; Eur. H.f. 832, Tr. 62 ; Ar. Av. 851 ; Arstt. Nic. 9, 5.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗