συντριμμός
Nom · suntrimmos (suntrimmos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
συντριμμός, οῦ
(ὁ)
1 ruine, Spt. Soph. 1, 10 ||
2 au
pl. afflictions, misères, Spt.
2 Reg. 22,
5.
Étym.
συντρίϐω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
2 Samuel
LXX · 1- 22:5ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με
Amos
LXX · 1- 5:9ὁ διαιρῶν συντριμμὸν ἐπ᾿ ἰσχὺν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπὶ ὀχύρωμα …
Michée
LXX · 1- 2:8… δορὰν αὐτοῦ ἐξέδειραν τοῦ ἀφελέσθαι ἐλπίδα συντριμμὸν πολέμου
Sophonie
LXX · 1- 1:10… καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν βουνῶν
Jérémie
LXX · 1- 4:20καὶ ταλαιπωρίαν συντριμμὸν ἐπικαλεῖται ὅτι τεταλαιπώρηκεν πᾶσα ἡ γῆ …