σφενδονήτης
Nom · sféndonitis (sféndonêtês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σφενδονήτης, ου
(ὁ) soldat armé d’une fronde, frondeur,
Hdt. 7, 158 ;
Thc. 6, 22 ;
Plat. Criti.
119b.
Étym.
σφενδονάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Juges
LXX · 1- 20:16ἐκ παντὸς λαοῦ ἀμφοτεροδέξιοι πάντες οὗτοι σφενδονῆται ἐν λίθοις πρὸς τρίχα καὶ οὐκ …
2 Rois
LXX · 1- 3:25… τοῦ τοίχου καθῃρημένους καὶ ἐκύκλευσαν οἱ σφενδονῆται καὶ ἐπάταξαν αὐτήν
1 Chroniques
LXX · 1- 12:2… ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ ἀριστερῶν καὶ σφενδονῆται ἐν λίθοις καὶ τόξοις ἐκ τῶν …
Judith
LXX · 1- 6:12… κορυφὴν τοῦ ὄρους καὶ πᾶς ἀνὴρ σφενδονήτης διεκράτησαν τὴν ἀνάβασιν αὐτῶν καὶ ἔβαλλον …
1 Maccabées
LXX · 1- 9:11… ἵππος εἰς δύο μέρη καὶ οἱ σφενδονῆται καὶ οἱ τοξόται προεπορεύοντο τῆς δυνάμεως …