σύνδειπνος
Nom · sundipnos (sundéïpnos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σύν·δειπνος, ος, ον,
convive, commensal, Eur. Ion 1172 ; Xén. Cyr. 2, 2, 28 ; 3, 2, 25 ;
8, 2, 3 ; An.
2, 5, 27 ; fig. Plut. M. 660b ; Anth. 9, 229.
Étym.
σ. δεῖπνον.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗