σύνδειπνος

Nom · sundipnos (sundéïpnos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σύν·δειπνος, ος, ον, convive, commensal, Eur. Ion 1172 ; Xén. Cyr. 2, 2, 28 ; 3, 2, 25 ; 8, 2, 3 ; An. 2, 5, 27 ; fig. Plut. M. 660b ; Anth. 9, 229.
Étym. σ. δεῖπνον.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗