σύνεγγυς
Adverbe · sunéngus (sunéngus)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σύν·εγγυς, ion. et anc.
att. ξύν·εγγυς [γῠ] adv. et prép. :
1 (avec
idée de lieu) tout proche, tout près de, gén. Arstt. H.A. 5, 5, 8, etc. ; dat. Arstt. Pol. 2, 11, 1, etc. ;
abs. Hpc.
Art. 807 ;
Thc. 4, 24 ;
Xén. Hell.
6, 5, 17, etc. ; τὸ σύνεγγυς,
Arstt. Pol.
3, 5 (9),
13 ; DC.
52, 42, le voisinage ||
2 (avec
idée de temps) tout à fait proche, Arstt. Rhet. 2, 5, 1 ; Th. H.P. 8, 6, 5 ;
avec le dat. Th.
C.P. 1, 14, 3
||
Sup. συνέγγιστα, Plut.
M. 619d.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 3:29καὶ ἐνεκαθήμεθα ἐν νάπῃ σύνεγγυς οἴκου Φογωρ
Siracide
LXX · 3- 14:24ὁ καταλύων σύνεγγυς τοῦ οἴκου αὐτῆς καὶ πήξει πάσσαλον …
- 26:12… ἀνοίξει καὶ ἀπὸ παντὸς ὕδατος τοῦ σύνεγγυς πίεται κατέναντι παντὸς πασσάλου καθήσεται καὶ …
- 51:6… μου καὶ ἡ ζωή μου ἦν σύνεγγυς ᾅδου κάτω
Psaumes de Salomon
LXX · 1- 16:2… ἐξεχύθη ἡ ψυχή μου εἰς θάνατον σύνεγγυς πυλῶν ᾅδου μετὰ ἁμαρτωλοῦ