σύνολος
Adjectif · sunolos (sunolos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σύν·ολος, ος
ou η, ον, tout
ensemble, entier, complet, Plat.
Pol. 299d ; Arstt. Metaph. 6, 11, 15 et 17, etc. ;
H.A. 1, 7, 1,
etc. ; τὸ
σύνολον, Arstt. Metaph. 6, 11, 15 et 17,
etc. le total, l’ensemble ; adv. en général, Plat.
Soph. 220b, Leg. 654b ; Dém. 1407, 24 ; Th. C.P. 2, 3, 3, etc. ||
E Fém. συνόλη, Plat. Pol. 299d ; Arstt. Metaph. 6, 11, 15.
Étym.
σύν, ὅλος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Esther
LXX · 1- E:21πᾶσα δὲ πόλις ἢ χώρα τὸ σύνολον ἥτις κατὰ ταῦτα μὴ ποιήσῃ δόρατι …
Siracide
LXX · 1- 9:9μετὰ ὑπάνδρου γυναικὸς μὴ κάθου τὸ σύνολον καὶ μὴ συμβολοκοπήσῃς μετ᾿ αὐτῆς ἐν …
3 Maccabées
LXX · 4- 3:29… δὲ τόπος οὗ ἐὰν φωραθῇ τὸ σύνολον σκεπαζόμενος Ιουδαῖος ἄβατος καὶ πυριφλεγὴς γινέσθω …
- 4:3… νομὸς ἢ πόλις ἢ τίς τὸ σύνολον οἰκητὸς τόπος ἢ τίνες ἀγυιαὶ κοπετοῦ …
- 4:11… ταῖς δυνάμεσιν αὐτοῦ κοινωνεῖν μηδὲ τὸ σύνολον καταξιῶσαι περιβόλων
- 7:8… ἐν παντὶ τόπῳ μηθενὸς αὐτοὺς τὸ σύνολον καταβλάπτοντος μήτε ὀνειδίζειν περὶ τῶν γεγενημένων …