τειχήρης
Adjectif · tikhiris (téïkêrês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τειχ·ήρης, ης,
ες :
1 enfermé dans des murs,
assiégé, Hdt. 1,
162 ; Thc. 2,
101 ; 4, 25 ; Xén. Hell. 5, 3, 2, etc. ||
2 muni de remparts,
fortifié, Spt. Num. 13, 20 ; Deut. 9, 1, etc. ; Philstr. 835.
Étym.
τεῖχος, *ἄρω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Nombres
LXX · 1- 13:19… οὗτοι κατοικοῦσιν ἐν αὐταῖς εἰ ἐν τειχήρεσιν ἢ ἐν ἀτειχίστοις
Deutéronome
LXX · 1- 9:1… μᾶλλον ἢ ὑμεῖς πόλεις μεγάλας καὶ τειχήρεις ἕως τοῦ οὐρανοῦ
Josué
LXX · 1- 19:35καὶ αἱ πόλεις τειχήρεις τῶν Τυρίων Τύρος καὶ Ωμαθα Δακεθ …
1 Rois
LXX · 1- 4:13… ἐν τῇ Βασαν ἑξήκοντα πόλεις μεγάλαι τειχήρεις καὶ μοχλοὶ χαλκοῖ εἷς
2 Chroniques
LXX · 4- 11:5… Ροβοαμ εἰς Ιερουσαλημ καὶ ᾠκοδόμησεν πόλεις τειχήρεις ἐν τῇ Ιουδαίᾳ
- 11:10… ἐστιν τοῦ Ιουδα καὶ Βενιαμιν πόλεις τειχήρεις
- 14:5πόλεις τειχήρεις ἐν γῇ Ιουδα ὅτι εἰρήνευσεν ἡ …
- 32:1… καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις καὶ εἶπεν προκαταλαβέσθαι αὐτάς
Jérémie
LXX · 1- 4:5… καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις