τεκνοποιέω
Verbe · téknopuéô (téknopoïéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τεκνοποιέω-ῶ, enfanter, DS. ||
Moy. engendrer,
procréer, en parl. de l’homme,
Xén. Mem.
2, 2, 4 ; en parl. de
la femme, DS. 1, 73 ; 4, 29 ;
en parl. de l’homme et de la femme,
Xén. Mem.
4, 4, 22 ; Arstt. H.A. 7, 6, 1 ; en parl.
d’oiseaux, Arstt. H.A. 8, 12, 4.
Étym.
τεκνοποιός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Genèse
LXX · 3- 11:30καὶ ἦν Σαρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει
- 16:2… οὖν πρὸς τὴν παιδίσκην μου ἵνα τεκνοποιήσῃς ἐξ αὐτῆς ὑπήκουσεν δὲ Αβραμ τῆς …
- 30:3… τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων μου καὶ τεκνοποιήσομαι κἀγὼ ἐξ αὐτῆς
Isaïe
LXX · 1- 65:23… μου οὐ κοπιάσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν ὅτι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ …
Jérémie
LXX · 3- 12:2ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν ἐτεκνοποίησαν καὶ ἐποίησαν καρπόν ἐγγὺς εἶ σὺ …
- 36:6καὶ λάβετε γυναῖκας καὶ τεκνοποιήσατε υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ λάβετε τοῖς …
- 38:8… τῆς γῆς ἐν ἑορτῇ φασεκ καὶ τεκνοποιήσῃ ὄχλον πολύν καὶ ἀποστρέψουσιν ὧδε