τιθηνός
Adjectif · tithinos (titênos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τιθηνός, ός, όν
[ῐ]
1 qui allaite,
Lyc. 1398 ;
subst. ὁ τ.
nourricier, Orph. H. 10, 18 ; Nic. Al. 31, etc. ; ἡ τ. nourrice, Pd.
fr. 14 ||
2 p.
ext. qui paye, qui compense, gén.
Eur. I.A.
1230.
Étym.
τιθήνη.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Nombres
LXX · 1- 11:12… εἰς τὸν κόλπον σου ὡσεὶ ἄραι τιθηνὸς τὸν θηλάζοντα εἰς τὴν γῆν ἣν …
Ruth
LXX · 1- 4:16… κόλπον αὐτῆς καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς τιθηνόν
2 Samuel
LXX · 1- 4:4… ἐξ Ιεζραελ καὶ ἦρεν αὐτὸν ἡ τιθηνὸς αὐτοῦ καὶ ἔφυγεν καὶ ἐγένετο ἐν …
2 Rois
LXX · 2- 10:1… πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ πρὸς τοὺς τιθηνοὺς υἱῶν Αχααβ λέγων
- 10:5… πόλεως καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ τιθηνοὶ πρὸς Ιου λέγοντες παῖδές σου ἡμεῖς …
Isaïe
LXX · 1- 49:23καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου …
3 Maccabées
LXX · 1- 1:20… τέκνων αἱ πρὸς τούτοις μητέρες καὶ τιθηνοὶ παραλείπουσαι ἄλλως καὶ ἄλλως αἱ μὲν …