τιμωρητής

Nom · timôritis (timôrêtês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

τιμωρητής, οῦ (ὁ) [ῑ] justicier, vengeur, Spt. 2 Macc. 4, 16.
Étym. τιμωρέω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗