τιτράω
Verbe · titraô (titraô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τιτράω (f.
τρήσω, ao.
ἔτρησα, pf. inus. ;
pass. fut. inus., ao. ἐτρήθην,
pf. τέτρημαι)
trouer, percer, Hdt. 4, 158 ; Ar. Pax 21 ; Xén. Œc. 7, 40 ||
E Prés. réc. Diosc.
5, 77, etc.
Étym.
τετραίνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗