τορευτός
Adjectif · toréftos (toreutos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τορευτός, ή, όν,
gravé ou ciselé en creux ou en relief, Mén.
(Ath. 781e); DS. 18, 27 ; fig. ciselé, c. à d.
travaillé finement, avec art (style, vers, etc.) Anth. 9, 545 ; DH. Comp. 25.
Étym.
τορεύω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Exode
LXX · 3- 25:18καὶ ποιήσεις δύο χερουβιμ χρυσᾶ τορευτὰ καὶ ἐπιθήσεις αὐτὰ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν …
- 25:31καὶ ποιήσεις λυχνίαν ἐκ χρυσίου καθαροῦ τορευτὴν ποιήσεις τὴν λυχνίαν ὁ καυλὸς αὐτῆς …
- 25:36… οἱ καλαμίσκοι ἐξ αὐτῆς ἔστωσαν ὅλη τορευτὴ ἐξ ἑνὸς χρυσίου καθαροῦ
Cantique des cantiques
LXX · 2- 5:14χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ πεπληρωμέναι θαρσις κοιλία αὐτοῦ πυξίον …
- 7:3ὀμφαλός σου κρατὴρ τορευτὸς μὴ ὑστερούμενος κρᾶμα κοιλία σου θιμωνιὰ …
Jérémie
LXX · 1- 10:9ἀργύριον τορευτόν ἐστιν οὐ πορεύσονται ἀργύριον προσβλητὸν ἀπὸ …