τριετής
Adjectif · triétis (triétês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τρι·ετής, ής, ές,
gén. έος-οῦς :
1 qui dure trois ans,
Hdt. 1, 199 ;
Plat. Leg.
954d ||
2 âgé de trois ans,
Arstt. H.A.
5, 14, 16 ; τὸ
τριετές, Plat. Leg. 794a, âge de trois ans ||
3 qui revient tous les
trois ans, Orph. H. 53, 5.
Étym.
τρ. ἔτος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
2 Chroniques
LXX · 1- 31:16ἐκτὸς τῆς ἐπιγονῆς τῶν ἀρσενικῶν ἀπὸ τριετοῦς καὶ ἐπάνω παντὶ τῷ εἰσπορευομένῳ εἰς …
Isaïe
LXX · 1- 15:5… αὐτῇ ἕως Σηγωρ δάμαλις γάρ ἐστιν τριετής ἐπὶ δὲ τῆς ἀναβάσεως τῆς Λουιθ …
2 Maccabées
LXX · 2- 4:23μετὰ δὲ τριετῆ χρόνον ἀπέστειλεν Ἰάσων Μενέλαον τὸν τοῦ …
- 14:1μετὰ δὲ τριετῆ χρόνον προσέπεσεν τοῖς περὶ τὸν Ιουδαν …