τρισσός
Adjectif · trissos (trissos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τρισσός, néo-att.
τριττός, ή,
όν :
1 triple, Hés. fr. 68, 2 Gaisford ;
Eur. Tr.
924 ||
2 au
plur. trois, Pd. 8, 115 ; Soph. O.R. 164, O.C. 479 ; Plat. Rsp. 504a, etc. ; Dém. 1208 fin ; adv.
τρισσά, Luc.
Syr. 24,
triplement ||
E τριττός, Plat. Leg. 782d.
Étym.
τρίς, cf.
τριξός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
2 Rois
LXX · 1- 11:10… τοῖς ἑκατοντάρχαις τοὺς σειρομάστας καὶ τοὺς τρισσοὺς τοῦ βασιλέως Δαυιδ τοὺς ἐν οἴκῳ …
Ézéchiel
LXX · 3- 23:15… βαπταὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν ὄψις τρισσὴ πάντων ὁμοίωμα υἱῶν Χαλδαίων γῆς πατρίδος …
- 23:23… νεανίσκους ἐπιλέκτους ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ᾿ ἵππων
- 42:3… αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας ἐστιχισμέναι ἀντιπρόσωποι στοαὶ τρισσαί