τυραννέω
Verbe · turannéô (turannéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τυραννέω-ῶ [ῠ]
(impf. ἐτυράννουν, f. τυραννήσω, ao. rare
ἐτυράννησα, pf.
τετυράννηκα ; pass.
f. τυραννηθήσομαι, ao. ἐτυραννήθην,
pf. τετυράννημαι)
1 être maître absolu,
exercer un pouvoir souverain, Xén.
Hell. 2, 2,
4 ; avec le gén. Thc. 1, 13 et 126 ;
2, 30 ; Xén.
Œc. 21, 12,
etc. ; Soph.
fr. 678, 15, etc. ; Eur. H.f. 29 ; Plat. Rsp. 580c, etc. ; rar. avec l’acc. Dém.
213, 17 ; DH.
5, 34 ; Luc.
D. mer. 3, 2 ;
au pass. être gouverné souverainement
ou despotiquement, Xén. Hell. 2, 3, 48 ; Plat.
Rsp. 545c ||
2 se conduire comme un
despote, comme un tyran, Plat.
1 Alc. 135a, Men. 76b ||
E Fut. moy. au sens pass. τυραννήσομαι, Dém.
506, 22.
Étym.
τύραννος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Proverbes
LXX · 1- 35:15λέων πεινῶν καὶ λύκος διψῶν ὃς τυραννεῖ πτωχὸς ὢν ἔθνους πενιχροῦ
Sagesse
LXX · 2- 10:14… ἤνεγκεν αὐτῷ σκῆπτρα βασιλείας καὶ ἐξουσίαν τυραννούντων αὐτοῦ ψευδεῖς τε ἔδειξεν τοὺς μωμησαμένους …
- 16:4… γὰρ ἐκείνοις μὲν ἀπαραίτητον ἔνδειαν ἐπελθεῖν τυραννοῦσιν τούτοις δὲ μόνον δειχθῆναι πῶς οἱ …
4 Maccabées
LXX · 1- 5:38ἀσεβῶν μὲν γὰρ τυραννήσεις τῶν δὲ ἐμῶν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας …