φιλοτιμία

1 en mauv. part, Hdt. 3, 53 ; Eur. Ph. 535 ; Plat. Leg. 344e ; Plut. M. 39e, Lys. 23, etc. ; p. opp. à ἀφιλοτιμία, Arstt. Nic. 4, 10 ; joint à πλεονεξία, Thc. 3, 82 ; à φιλαρχία, Plut. M. 785f, Nic. c. Crass. 3 ; à δοξομανία, Plut. Syll. 7 ; à κενοδοξία, Plut. M. 57d, etc. ||

2 en b. part, Xén. Mem. 3, 3, 13 ; Hier. 7, 3, etc. ; p. opp. à κακία, Isocr. 99c ; joint à φιλοδοξία, Plut. M. 39e ; à δόξα, Plut. Cam. 31, M. 131a, etc. ; φ. τινός, Xén. Cyr. 8, 1, 35 ; Plat. Rsp. 555a ; ἐπί τινι, Plat. Conv. 178d ; ὑπέρ τινος, Pol. 1, 52, 4 ; περί τι, Pol. 5, 71, 6 ; πρός τι, Pol. 6, 55, 4, ambition de qqe ch. ; adv. φιλοτιμίαν, Xén. Cyr. 1, 4, 3 ; Plat. Rsp. 586a ; ὑπὸ φιλοτιμίας, Plat. Phædr. 257c, etc. ; φιλοτιμίας ἕνεκα, Lys. 157, 8 ; φιλοτιμίᾳ, Dém. 23, 9, par ambition ; φιλοτιμίαν φιλοτιμεῖσθαι, Luc. Anach. 14, avoir de l’ambition ; au plur. agissements ou desseins ambitieux, Xén. Œc. 1, 22 ; joint à ἐπιθυμία, Xén. Cyr. 8, 1, 35 ; à τόλμη, Pol. 2, 53, 4, etc. ||

1 rivalité, jalousie, joint à φιλονεικία, Plat. Leg. 860e ; Plut. Ages. 23, 33 ; au plur. Plat. Rsp. 548c ; à ἅμιλλα, Plut. M. 47d ; à ἔριδες, Plut. M. 999e ; à ζῆλος, Plut. Popl. 9 ; à φθόνος, Isocr. 249 ; Plut. Pomp. 29, etc. ; à ὀργή, Pol. 33, 12, 5, etc. ; au plur. αἱ φιλοτιμίαι τῶν συγγραφέων, Pol. 3, 21, 10, zèle de parti, partialité des écrivains ; φ. πρός τινα, Isocr. 30c, rivalité à l’égard de qqn ||

2 libéralité née de l’ambition, prodigalité par ambition, Plut. Dio. 29 ; au plur. Plut. Nic. 3, etc. ||

3 sujet ou motif d’ambition, point d’honneur, Plut. Luc. 32 ; joint à πλοῦτος, Plat. Leg. 632c ; à γένος, Plut. M. 787d, etc. ; φιλοτιμίαν παρέχειν τινί, Xén. Hier. 1, 27, procurer à qqn un honneur, une distinction, etc. ; φιλοτιμίαν ἔχειν τινί, Dém. 18, 22, apporter de l’honneur à qqn ; ἀποστερεῖσθαι τῆς φιλοτιμίας, Dém. 765, 14 ; ou τῶν ἰδίων φιλοτιμιῶν, Dém. 410, 24, etc. être privé de ses honneurs ; φιλοτιμίαν παραχωρεῖν τινι, Plut. Phoc. 20, céder à qqn l’honneur de qqe ch. ; φ. ἔχειν εἴς τι, Arstd. t. 2, 230 ; περί τι, Plut. Dem. 13 ; ἐπί τινι, Arstd. t. 1, 394, 428, avoir l’honneur de qqe ch. ; avec un inf. Arstd. t. 1, 431 ; avec εἰ, Arstd. t. 2, 23 ||