φρικτός
Adjectif · friktos (friktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
φρικτός, ή, όν, qui
fait frissonner, effrayant, terrible, Anth. 1, 420 ; 9, 524 ; Orph. H. 13, 6 ; Plut. Cic. 49, etc. ||
Cp. φρικτότερος, Plut.
Num. 10 ;
sup. φρικτότατος, Ath.
440e.
Étym.
vb. de φρίσσω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Jérémie
LXX · 3- 5:30ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τῆς γῆς
- 18:13… δὴ ἐν ἔθνεσιν τίς ἤκουσεν τοιαῦτα φρικτά ἃ ἐποίησεν σφόδρα παρθένος Ισραηλ
- 23:14καὶ ἐν τοῖς προφήταις Ιερουσαλημ ἑώρακα φρικτά μοιχωμένους καὶ πορευομένους ἐν ψεύδεσι καὶ …
Sagesse
LXX · 1- 8:15φοβηθήσονταί με ἀκούσαντες τύραννοι φρικτοί ἐν πλήθει φανοῦμαι ἀγαθὸς καὶ ἐν …