Concordance

φρύαγμα

Nom · fruagma (fruagma)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

φρύαγμα, ατος (τὸ)
I frémissement ou grondement d’un animal, particul. :
1 hennissement, Eschl. Sept. 245, 475 ; Soph. El. 717 ; Xén. Eq. 11, 12 ||
2 grognement de sanglier, Opp. C. 2, 457 ||
II fig. attitude ou ton d’arrogance, fierté, orgueil, Anth. 5, 18 ; 12, 101 ; joint à θυμός, Plut. M. 150a ; à γαυρίαμα, Plut. Æmil. 27 ; Luc. Cat. 26 ; El. N.A. 7, 12.
Étym. φρυάσσω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

6 occurrences

  1. Osée

    LXX · 1
  2. 4:18… Χαναναίους πορνεύοντες ἐξεπόρνευσαν ἠγάπησαν ἀτιμίαν ἐκ φρυάγματος αὐτῶν

  3. Zacharie

    LXX · 1
  4. 11:3… φωνὴ ὠρυομένων λεόντων ὅτι τεταλαιπώρηκεν τὸ φρύαγμα τοῦ Ιορδάνου

  5. Jérémie

    LXX · 1
  6. 12:5… εἰρήνης σὺ πέποιθας πῶς ποιήσεις ἐν φρυάγματι τοῦ Ιορδάνου

  7. Ézéchiel

    LXX · 2
  8. 7:24καὶ ἀποστρέψω τὸ φρύαγμα τῆς ἰσχύος αὐτῶν καὶ μιανθήσεται τὰ …
  9. 24:21… ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ …

  10. 3 Maccabées

    LXX · 1
  11. 6:16… θηρίοις καὶ παντὶ τῷ τῆς δυνάμεως φρυάγματι κατὰ τὸν ἱππόδρομον παρῆγεν