φυγαδεύω
Verbe · fugadévô (fugadeuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
φυγαδεύω (ao.
ἐφυγάδευσα, pf.
pass. πεφυγάδευμαι) [ῠᾰ]
1 tr. chasser, bannir, exiler, Xén. Hell. 2, 3, 42 ; 5, 4, 19 ;
ἐκ τῆς πόλεως, Dém. 1018, 10, de la cité ;
au pass. être banni, être exilé,
Xén. Hell.
2, 4, 14 ; DH.
14, 87 ; Plut.
M. 605b ; Luc. Macr. 8 ; οἱ πεφυγαδευμένοι,
Plut. Ant.
15, les bannis ||
2 intr. être un banni, un exilé, Hpc. 1201 fin ;
Pol. 10, 25,
1.
Étym.
φυγάς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Psaumes
LXX · 1- 54:8ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ διάψαλμα
1 Maccabées
LXX · 1- 2:43καὶ πάντες οἱ φυγαδεύοντες ἀπὸ τῶν κακῶν προσετέθησαν αὐτοῖς καὶ …
2 Maccabées
LXX · 4- 5:5… πόλεως ὁ Μενέλαος εἰς τὴν ἀκρόπολιν ἐφυγάδευσεν
- 9:4… τῷ θυμῷ ᾤετο καὶ τὴν τῶν πεφυγαδευκότων αὐτὸν κακίαν εἰς τοὺς Ιουδαίους ἐναπερείσασθαι …
- 10:15… ὄντες ἐγύμναζον τοὺς Ιουδαίους καὶ τοὺς φυγαδεύσαντας ἀπὸ Ιεροσολύμων προσλαβόμενοι πολεμοτροφεῖν ἐπεχείρουν
- 14:14οἱ δὲ ἐπὶ τῆς Ιουδαίας πεφυγαδευκότες τὸν Ιουδαν ἔθνη συνέμισγον ἀγεληδὸν τῷ …