χάλκειος
Adjectif · khalkios (kalkéïos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
χάλκειος, α,
ον :
1 poét. c. χάλκεος, Il. 3, 380 ; 4, 461 ;
13, 341 ; Od.
3, 433 ; χαλκήϊος (épq. p. -ειος) δόμος, Od. 18, 328, une forge ; cf.
Hés. O.
143, 491 ; Xén.
Eq. 12, 7 ;
Spt. Job
6, 12 ||
2 subst. ἡ χ. Th. H.P. 6, 4, 3, sorte de chardon
||
E Fém. -ος, Sext. M. 7, 376 ||
E Ion. et épq. -ήϊος,
Od. 3, 433 ;
18, 328.
Étym.
χαλκός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Juges
LXX · 1- 16:21… Γάζαν καὶ ἐπέδησαν αὐτὸν ἐν πέδαις χαλκείαις καὶ ἦν ἀλήθων ἐν οἴκῳ τοῦ …
2 Chroniques
LXX · 1- 35:13… καὶ τὰ ἅγια ἥψησαν ἐν τοῖς χαλκείοις καὶ ἐν τοῖς λέβησιν καὶ εὐοδώθη …
Job
LXX · 3- 6:12… μου ἢ αἱ σάρκες μού εἰσιν χάλκειαι
- 40:18αἱ πλευραὶ αὐτοῦ πλευραὶ χάλκειαι ἡ δὲ ῥάχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός
- 41:7τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἀσπίδες χάλκειαι σύνδεσμος δὲ αὐτοῦ ὥσπερ σμιρίτης λίθος
Siracide
LXX · 1- 28:20… σιδηροῦς καὶ οἱ δεσμοὶ αὐτῆς δεσμοὶ χάλκειοι
Esdras A'
LXX · 1- 1:38… βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ δήσας αὐτὸν ἐν χαλκείῳ δεσμῷ ἀπήγαγεν εἰς Βαβυλῶνα