χρήσιμος

1 utile, profitable, avantageux, en parl. de choses, Thgn. 406 ; Att. ; en parl. de ce qui est utilisable en campagne, Thc. 5, 118 ; cf. Xén. An. 1, 6, 1, etc. ; de la monnaie qui a cours, Xén. Vect. 3, 2, etc. ; p. opp. à ἄχρηστος, Eur. I.A. 521 ; Plat. Rsp. 411e, etc. ; πόλει παρασχεῖν σῶμα χρήσιμον, Eur. Suppl. 887, se rendre (litt. rendre son corps) utile à la cité ; σώφρονος ἀπιστίας οὐδὲν χρησιμώτερον βροτοῖς, Eur. Hel. 1618, rien n’est plus utile aux mortels qu’une sage défiance ; χρήσιμος πρός τι, Thc. 8, 76 ; Eur. Hipp. 482 ; Xén. Mem. 2, 7, 7 et 8 ; Plat. Leg. 648a, Eryx. 401b ; εἴς τι, Xén. Vect. 4, 42 ; Plat. Leg. 796d, etc. ; ἐπί τι, Plat. Gorg. 480b, 481b, etc. ; ἐπί τινι, Plat. Rsp. 333c ; κατά τι, Plat. Rsp. 528c, etc. ; περί τι, Isocr. 256, etc. utile à qqe ch., avantageux pour qqe ch. ; τὸ χρήσιμον, Plat. Hipp. ma. 295e ; Plut. M. 34b, etc. l’utilité ; τὸ χρ. τινος, Plut. M. 227b, etc. l’utilité de qqe ch. ; en parl. de pers. : παρασχεῖν ἑαυτὸν χρήσιμον, en prose att. Xén. Hell. 4, 8, 5, se rendre utile ; οἱ χρήσιμοι, Dém. 19, 7, ou τὸ χρήσιμον, Plut. Pomp. 61, les bons citoyens ; χρήσιμός τι, Xén. Cyr. 7, 2, 29 ; An. 2, 5, 23 ; Mem. 2, 7, 7 ; 3, 1, 7 ; Œc. 1, 11 ; Plat. Gorg. 480b, etc. utile en qqe ch. ||

2 p. suite, de bonne qualité, en parl. de choses : ποὺς χρήσιμος, Soph. O.R. 868, pied sûr, ferme ; τὸ χρήσιμον φρενῶν, Eur. Ph. 1740, la sagesse, la prudence ; en parl. de pers. : τοῖς σώμασι χρησιμώτεροι, Xén. Lac. 5, 9, hommes mieux constitués ||