ἀκάρδιος
Adjectif · akardios (akardios)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·κάρδιος, ος,
ον :
A sans cœur :
I au
pr. dépourvu de l’organe du cœur, Plut. Cæs. 63 ||
II fig.
1 sans courage,
Gal. 5, 118
||
2 sans raison, sans
jugement, léger, Spt. Prov. 10, 13 ;
17, 16 ; Sir.
6, 20 ; Jer.
5, 21 ||
B p.
anal. sans cœur, sans moelle (bois) Th. H.P. 3, 12, 1.
Étym.
ἀ, καρδία.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Proverbes
LXX · 2- 10:13… χειλέων προφέρει σοφίαν ῥάβδῳ τύπτει ἄνδρα ἀκάρδιον
- 17:16… ὑπῆρξεν χρήματα ἄφρονι κτήσασθαι γὰρ σοφίαν ἀκάρδιος οὐ δυνήσεται ὃς ὑψηλὸν ποιεῖ τὸν …
Jérémie
LXX · 1- 5:21ἀκούσατε δὴ ταῦτα λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος ὀφθαλμοὶ αὐτοῖς καὶ οὐ βλέπουσιν ὦτα …
Siracide
LXX · 1- 6:20… ἀπαιδεύτοις καὶ οὐκ ἐμμενεῖ ἐν αὐτῇ ἀκάρδιος