ἀμύθητος
Adjectif · amuthitos (amutêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·μύθητος, ος, ον
[ῡ] inexprimable, indicible, Dém. 49 fin ; 520, 20 ; Arstt.
H.A. 6, 37,
2 ; Pol. 2, 26,
5, etc.
Étym.
ἀ, μυθέομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Job
LXX · 3- 8:7… σου ὀλίγα τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα
- 36:28ῥυήσονται παλαιώματα ἐσκίασεν δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν ὥραν ἔθετο κτήνεσιν οἴδασιν δὲ …
- 41:22… χρυσὸς θαλάσσης ὑπ᾿ αὐτὸν ὥσπερ πηλὸς ἀμύθητος
2 Maccabées
LXX · 2- 3:6καὶ προσήγγειλεν περὶ τοῦ χρημάτων ἀμυθήτων γέμειν τὸ ἐν Ιεροσολύμοις γαζοφυλάκιον ὥστε …
- 12:16… τὴν πόλιν τῇ τοῦ θεοῦ θελήσει ἀμυθήτους ἐποιήσαντο σφαγὰς ὥστε τὴν παρακειμένην λίμνην …