ἀνίκητος
Adjectif · anikitos (anikêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·νίκητος, ος, ον
[ῑ] invincible, en
parl. de pers. Hés. Th. 489 ; Thgn. 491 ; Plut. Alex. 14, M. 335b ; en parl. d’Erôs, Soph.
Ant. 781 ;
en parl. d’animaux, Soph. Ph. 1568 ; en parl. de choses
(bras, Soph.
O.C. 1515 ;
armes, Soph.
Ph. 78 ;
cœur, Plat.
Rsp. 375b, etc.) ||
E Dor. -ᾱτος, Pd. P. 4, 91 ; Soph. Ant. 781.
Étym.
ἀ, νικάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
2 Maccabées
LXX · 1- 11:13… γεγονὸς περὶ αὐτὸν ἐλάττωμα καὶ συννοήσας ἀνικήτους εἶναι τοὺς Εβραίους τοῦ δυναμένου θεοῦ …
3 Maccabées
LXX · 2- 4:21… βοηθοῦντος τοῖς Ιουδαίοις ἐξ οὐρανοῦ προνοίας ἀνικήτου
- 6:13πτηξάτω δὲ ἔθνη σὴν δύναμιν ἀνίκητον σήμερον ἔντιμε δύναμιν ἔχων ἐπὶ σωτηρίᾳ …
4 Maccabées
LXX · 3- 9:18… μόνοι παῖδες Εβραίων ὑπὲρ ἀρετῆς εἰσιν ἀνίκητοι
- 11:21 ἀνίκητος γάρ ἐστιν ὦ τύραννε ἡ εὐσεβὴς …
- 11:27… προεστήκασιν ἡμῶν οἱ δορυφόροι διὰ τοῦτο ἀνίκητον ἔχομεν τὸν λογισμόν