ἀνακαίω
Verbe · anakéô (anakaïô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀνα·καίω (ao.
ἀνέκαυσα) allumer, enflammer,
Od. 7, 13 ;
Hdt. 4, 145 ;
Xén. An.
3, 1, 3, etc. ; fig. Plut. M. 1089a ; au pass. prendre feu, Héron ; fig. en parl. d’un homme qui a l’air enflammé, qui prend
feu, Hdt. 5,
19 ||
Moy. s’allumer du feu,
Hdt. 1, 202,
etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Osée
LXX · 2- 7:6διότι ἀνεκαύθησαν ὡς κλίβανος αἱ καρδίαι αὐτῶν ἐν …
- 7:6… νύκτα ὕπνου Εφραιμ ἐνεπλήσθη πρωὶ ἐγενήθη ἀνεκαύθη ὡς πυρὸς φέγγος
Ézéchiel
LXX · 2- 5:2τὸ τέταρτον ἐν πυρὶ ἀνακαύσεις ἐν μέσῃ τῇ πόλει κατὰ τὴν …
- 24:10καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ ὅπως τακῇ τὰ κρέα …
Judith
LXX · 1- 7:5… τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτῶν καὶ ἀνακαύσαντες πυρὰς ἐπὶ τοὺς πύργους αὐτῶν ἔμενον …
1 Maccabées
LXX · 1- 12:28… καὶ ἔπτηξαν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν καὶ ἀνέκαυσαν πυρὰς ἐν τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν
Siracide
LXX · 1- 9:8… καὶ ἐκ τούτου φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίεται