ἀναλάμπω
Verbe · analampô (analampô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀνα·λάμπω, f.
-λάμψω :
I (ἀνά, en haut)
1 resplendir, briller,
en parl. du soleil, Th. C.P. 4, 13, 6 ; de la lune,
El. N.A.
10, 29 ||
2 s’enflammer, prendre
feu, Xén. Cyr.
5, 1, 16 ; An.
5, 2, 24 ; fig. Plut. M. 973e ||
II (ἀνά, de nouveau)
1 se rallumer,
Plut. Syll.
6 ||
2 fig. se ranimer, reprendre ses sens, Plut. Brut. 15.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Job
LXX · 1- 11:15οὕτως γὰρ ἀναλάμψει σου τὸ πρόσωπον ὥσπερ ὕδωρ καθαρόν …
Amos
LXX · 1- 5:6… τὸν κύριον καὶ ζήσατε ὅπως μὴ ἀναλάμψῃ ὡς πῦρ ὁ οἶκος Ιωσηφ καὶ …
Isaïe
LXX · 1- 42:4 ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται ἕως ἂν θῇ …
2 Maccabées
LXX · 1- 1:22… καὶ χρόνος διῆλθεν ὅ τε ἥλιος ἀνέλαμψεν πρότερον ἐπινεφὴς ὤν ἀνήφθη πυρὰ μεγάλη …
Sagesse
LXX · 1- 3:7καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσιν καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται