ἀνδρωδῶς
Adverbe · andrôdôs (andrôdôs)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀνδρωδῶς, adv.
virilement, Isocr. 239b ; Pol. 1, 14, 3, etc. ||
Sup. -έστατα, Xén. Mem. 4, 8, 1.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
2 occurrences
1 Maccabées
LXX · 1- 6:31… καὶ ἐνεπύρισαν αὐτὰς πυρὶ καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρωδῶς
2 Maccabées
LXX · 1- 14:43… γενναίως ἐπὶ τὸ τεῖχος κατεκρήμνισεν ἑαυτὸν ἀνδρωδῶς εἰς τοὺς ὄχλους