ἀνταναιρέω
Verbe · antanéréô (antanaïréô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀντ·αναιρέω-ῶ (ao. 2
ἀντανεῖλον)
1 balancer un compte
(litt. ôter de part et d’autre les jetons
du Doit et de l’Avoir), Dém. 304, 19 ; au pass.
Arstt. Metaph.
6, 15, 7 ||
2 faire disparaître, faire
périr en retour, Phil. 2, 321.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Esther
LXX · 1- E:4… εὐχαριστίαν οὐ μόνον ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἀνταναιροῦντες ἀλλὰ καὶ τοῖς τῶν ἀπειραγάθων κόμποις …
Psaumes
LXX · 8- 9:26… αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ ἀνταναιρεῖται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ …
- 45:10 ἀνταναιρῶν πολέμους μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς …
- 50:13… τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν σου μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ
- 57:9ὡσεὶ κηρὸς ὁ τακεὶς ἀνταναιρεθήσονται ἐπέπεσε πῦρ καὶ οὐκ εἶδον τὸν …
- 71:7… δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης ἕως οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη
- 103:29ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσιν καὶ …
- 108:23ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες
- 140:8… ὀφθαλμοί μου ἐπὶ σὲ ἤλπισα μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου