ἀπήμαντος
Adjectif · apimantos (apêmantos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·πήμαντος, ος,
ον :
1 sain et sauf,
Od. 19, 282
||
2 qui ne cause pas de
douleur, d’où bienfaisant, Eschl. Suppl. 576 ; inoffensif, Nic.
Th. 492.
Étym.
ἀ, πημαίνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
2 Maccabées
LXX · 1- 12:25… διὰ πλειόνων τὸν ὁρισμὸν ἀποκαταστῆσαι τούτους ἀπημάντους ἀπέλυσαν αὐτὸν ἕνεκα τῆς τῶν ἀδελφῶν …
Sagesse
LXX · 1- 7:22… πολυμερές λεπτόν εὐκίνητον τρανόν ἀμόλυντον σαφές ἀπήμαντον φιλάγαθον ὀξύ
3 Maccabées
LXX · 2- 6:6… διάπυρον δροσίσας κάμινον ἐρρύσω μέχρι τριχὸς ἀπημάντους φλόγα πᾶσιν ἐπιπέμψας τοῖς ὑπεναντίοις
- 6:8… ἐν γαστρὶ κήτους Ιωναν τηκόμενον ἀφιδὼν ἀπήμαντον πᾶσιν οἰκείοις ἀνέδειξας πάτερ