ἀπελέκητος
Adjectif · apélékitos (apélékêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·πελέκητος, ος,
ον :
1 non dégrossi avec la
hache, Th. H.P.
3, 8, 7 ; Spt.
3 Reg. 6, 2 ;
3, 10, 12 ||
2 fig. rude, grossier, Crant.
(DL. 4,
27).
Étym.
ἀ, πελεκάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
1 Rois
LXX · 4- 6:1… τὸν θεμέλιον τοῦ οἴκου καὶ λίθους ἀπελεκήτους καὶ ἐπελέκησαν οἱ υἱοὶ Σαλωμων καὶ …
- 10:11… τὸ χρυσίον ἐκ Σουφιρ ἤνεγκεν ξύλα ἀπελέκητα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθον τίμιον
- 10:12… ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς τὰ ξύλα τὰ ἀπελέκητα ὑποστηρίγματα τοῦ οἴκου κυρίου καὶ τοῦ …
- 10:12… τοῖς ᾠδοῖς οὐκ ἐληλύθει τοιαῦτα ξύλα ἀπελέκητα ἐπὶ τῆς γῆς οὐδὲ ὤφθησάν που …