ἀποσβέννυμι
Verbe · aposvénnumi (aposbénnumi)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπο·σϐέννυμι (f.
-σϐέσω, ao.
ἀπέσϐεσα ; v.
ci-dessous)
1 éteindre, acc. Soph. fr. 497 ; Ar. Vesp. 255 ; Plat. Hipp. ma. 290e, etc. ; fig. ἀπ. κακόν, Plat.
Rsp. 556a, supprimer un mal,
etc. ||
2 intr. (à l’ao. 2
ἀπέσϐην, au pf.
ἀπέσϐηκα, au pl. q.
pf. ἀπεσϐήκειν, et au pass.) s’éteindre, être éteint, Xén. Lac. 13, 3 ; Plat. Conv. 218b, etc. ; fig. c. à d. s’évanouir, disparaître, Xén. Cyr. 5, 4, 30 ; dépérir, mourir, Arstt. Respir. 17, 20 ; Thcr. Idyl. 4, 39 ||
E Fut. moy. ἀποσϐήσομαι,
au sens pass. Plat. Leg. 805c. Ao. 2, 2 sg. dor. ἀπέσϐας
[ᾱ] Thcr.
Idyl. 4, 39.
Ao. 1 pass. ἀπεσϐέσθην, Ar. Lys. 263.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Proverbes
LXX · 1- 31:18… καλόν ἐστιν τὸ ἐργάζεσθαι καὶ οὐκ ἀποσβέννυται ὅλην τὴν νύκτα ὁ λύχνος αὐτῆς
Isaïe
LXX · 1- 10:18 ἀποσβεσθήσεται τὰ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ καὶ …
Siracide
LXX · 2- 3:30πῦρ φλογιζόμενον ἀποσβέσει ὕδωρ καὶ ἐλεημοσύνη ἐξιλάσεται ἁμαρτίας
- 43:21καταφάγεται ὄρη καὶ ἔρημον ἐκκαύσει καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ