ἀποσκορακίζω
Verbe · aposkorakizô (aposkorakidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπο·σκορακίζω (f.
ιῶ) [ᾰκ]
envoyer aux corbeaux (cf. en franç. au
diable), chasser avec colère ou mépris,
Plut. M.
740a ;
Spt. Esaï.
17, 13 ; Ps.
26, 9, etc.
Étym.
ἀ. locut.
ἐς κόρακας, v.
κόραξ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3 occurrences
Psaumes
LXX · 1- 26:9… δούλου σου βοηθός μου γενοῦ μὴ ἀποσκορακίσῃς με καὶ μὴ ἐγκαταλίπῃς με ὁ …
Isaïe
LXX · 1- 17:13… ὡς ὕδατος πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡς …
1 Maccabées
LXX · 1- 11:55… πρὸς αὐτὸν πᾶσαι αἱ δυνάμεις ἃς ἀπεσκοράκισεν Δημήτριος καὶ ἐπολέμησαν πρὸς αὐτόν καὶ …