ἀποφράσσω
Verbe · apofrassô (apofrassô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπο·φράσσω, att.
ἀπο·φράττω (f.
-φράξω)
1 obstruer, boucher,
Hpc. 253, 35 ;
Plat. Tim.
91c ;
Dém. 1276, 10
||
2 dégager de tout
obstacle, déboucher, Diosc. 1, 68 ||
Moy. ἀπ. τινά, Thc. 8, 104, intercepter la route à qqn.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
2 occurrences
Lamentations
LXX · 1- 3:8καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω ἀπέφραξεν προσευχήν μου
1 Maccabées
LXX · 1- 9:55… καὶ ἐνεποδίσθη τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ ἀπεφράγη τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ παρελύθη καὶ …