ἀπόγονος
Adjectif · apogonos (apogonos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπό·γονος, ος, ον,
qui descend de, qui vient de, descendant ; gén. Thc. 1, 101 ; Xén. Mem. 3, 5, 11,
etc. ; avec un
adj. ὑμέτεροι ἀπόγονοι,
Hdt. 7, 150,
vos descendants ; au fém. Soph. O.C. 534 ; en parl. de choses,
qui naît de, qui provient de, gén.
Hdt. 6, 86 ;
Luc. Somn.
23, Pr.
3, etc.
Étym.
ἀπογίγνομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
2 Samuel
LXX · 2- 21:11… αὐτοὺς Δαν υἱὸς Ιωα ἐκ τῶν ἀπογόνων τῶν γιγάντων
- 21:22οἱ τέσσαρες οὗτοι ἐτέχθησαν ἀπόγονοι τῶν γιγάντων ἐν Γεθ τῷ Ραφα …
1 Chroniques
LXX · 1- 20:6… ἕξ εἴκοσι τέσσαρες καὶ οὗτος ἦν ἀπόγονος γιγάντων
Judith
LXX · 1- 5:6ὁ λαὸς οὗτός εἰσιν ἀπόγονοι Χαλδαίων
Sagesse
LXX · 1- 7:1… θνητὸς ἄνθρωπος ἴσος ἅπασιν καὶ γηγενοῦς ἀπόγονος πρωτοπλάστου καὶ ἐν κοιλίᾳ μητρὸς ἐγλύφην …
4 Maccabées
LXX · 1- 18:1ὦ τῶν Αβραμιαίων σπερμάτων ἀπόγονοι παῖδες Ισραηλῖται πείθεσθε τῷ νόμῳ τούτῳ …