ἀπόνοια
Nom · aponua (aponoïa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπόνοια, ας
(ἡ) absence de raison, d’où :
1 désespoir, Thc. 1, 82 ; 7, 67 ; fol orgueil, Th.
Char. 6 ;
Luc. Nigr.
23 ||
2 fol emportement,
Dém. 310, 9,
etc. ; Pol.
1, 70, 5, etc.
||
3 folle témérité,
Pol. 1, 82, 1,
etc. ; Plut.
Alc. 13.
Étym.
ἀπό, νόος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3 occurrences
2 Maccabées
LXX · 1- 6:29… τοὺς προειρημένους λόγους ὡς αὐτοὶ διελάμβανον ἀπόνοιαν εἶναι
Siracide
LXX · 1- 22:13… καὶ οὐ μὴ ἀκηδιάσῃς ἐν τῇ ἀπονοίᾳ αὐτοῦ
4 Maccabées
LXX · 1- 12:3τῆς μὲν τῶν ἀδελφῶν σου ἀπονοίας τὸ τέλος ὁρᾷς διὰ γὰρ ἀπείθειαν …