ἀπότομος
Adjectif · apotomos (apotomos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀπό·τομος, ος,
ον :
1 coupé à pic, abrupt,
escarpé, Hdt. 1,
84 ; joint à ὑψηλός, Plat. Criti. 118a ; à ἀπρόσϐατος, Luc.
Pr. 1 ;
ἐν ἀποτόμοις, Arstt. H.A. 9, 11, sur des hauteurs escarpées ; fig. ἀπ. ἀνάγκη,
Soph. O.R.
877, abîme de misère ; ἀπ. λῆμα, Eur. Alc. 983, volonté
tranchante ||
2 raccourci :
συγκεφαλαίωσις ἀπ. Pol. 9, 32, résumé concis
||
Sup. -ώτατος, Xén. Cyr. 7, 2, 1 ;
Arr.
Étym.
ἀποτέμνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Sagesse
LXX · 5- 5:20ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν συνεκπολεμήσει δὲ αὐτῷ …
- 6:5… καὶ ταχέως ἐπιστήσεται ὑμῖν ὅτι κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερέχουσιν γίνεται
- 11:10… πατὴρ νουθετῶν ἐδοκίμασας ἐκείνους δὲ ὡς ἀπότομος βασιλεὺς καταδικάζων ἐξήτασας
- 12:9… δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ᾿ ἓν ἐκτρῖψαι
- 18:15… λόγος ἀπ᾿ οὐρανῶν ἐκ θρόνων βασιλείων ἀπότομος πολεμιστὴς εἰς μέσον τῆς ὀλεθρίας ἥλατο …